"Ασκήσεις για πόλεμο”

      

Το απόγευμα της 4ης Αυγούστου, ο Κινεζικος στρατός απελευθέρωσης  (PLA) ξεκίνησε τις μεγαλύτερες και πιο εξελιγμένες στρατιωτικές ασκήσεις που έχει πραγματοποιήσει ποτέ. 

Κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας, οι Κινέζοι ξεκίνησαν δεκάδες βλήματα και διεξήγαγαν ασκήσεις κοντά στην Ταϊβάν με 100 αεροσκάφη, και δυνάμεις στήριξης. Τα υποβρύχια και οι αερομεταφορείς έπαιξαν επίσης ρόλο. Η εικόνα δείχνει  την τρίτη κρίση στενό της Ταϊβάν, η οποία συνέβη μεταξύ 1995-96, όταν η Κίνα διεξήγαγε τέσσερις γύρους ασκήσεων κατά τη διάρκεια αρκετών μηνών,.

Μέρος του σκεπτικού για την τελευταία άσκηση ήταν να σηματοδοτήσει το θυμό του Πεκίνου για την επίσκεψη της Nancy Pelosi στην Ταϊβάν. Η κ. Pelosi, ομιλητής της Βουλής των Αντιπροσώπων, ήταν ο ανώτατος αξιωματούχος της Αμερικανικής κυβέρνησης για να επισκεφθεί το νησί από το 1997. Παλαιότερα ο Newt Gingrich, ο οποίος ήταν επίσης εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου , έκανε το ίδιο ταξίδι. 

Η Κίνα προειδοποίησε ότι αν η κ. Pelosi πήγαινε  στην Ταϊπέι στο δρομολόγιό της, θα υπήρχε μια κόλαση για να πληρώσει. Η άσκηση είναι επίσης ένα κομμάτι ενός "πάρτι" για το Πεκίνο. Το 1996, η τρίτη κρίση τελείωσε όταν η Αμερική έστειλε δύο ομάδες αεροσκαφών εντός 200 μιλίων (322 χιλιόμετρα) της Ταϊβάν. Η Αμερική το είδε αυτό ως μια μεγάλη στρατηγική επιτυχία και οι κινέζοι ηγέτες ήταν δυσαρεστημένοι με την παρέμβασή της σε αυτό που η Κίνα θεωρεί μια εγχώρια υπόθεση. 

Η δυσαρέσκεια βοήθησε να οδηγήσει την Κίνα να χτίσει το PLA σε μια από τις μεγαλύτερες ένοπλες δυνάμεις στον κόσμο. Σε σύγκριση με το 1996, οι δυνάμεις της Κίνας σήμερα είναι αγνώριστες.

Τότε είχε ένα μεγάλο στρατό, με περίπου 4εκ.άτομα, αλλά αυτό ήταν ένα σημάδι της καθυστέρησης του περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Με τον παρωχημένο εξοπλισμό και την κακή κατάρτιση, η Κίνα μόλις είχε αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί μια αεροπορική δύναμη και ένα ναυτικό. Οι πιλότοι του δεν μπορούσαν να πετούν πάνω από το νερό, τη νύχτα ή σε δύσκολη καιρική καιρό. Το 1999, λιγότερο από το 2% των μαχητών της ήταν τέταρτης γενιάς και μόλις το 4% των υποβρυχίων επίθεσης ταξινομήθηκε ως σύγχρονο (πυρηνικό, για παράδειγμα) και κανένα από τα πλοία επιφανείας δεν ήταν εκσυγχρονισμένο. Το ναυτικό του ήταν μια δοξασμένη ακτοφυλακή με τα πλοία που, χωρίς συστήματα αέρας, έπρεπε να αγκαλιάσουν την ακτογραμμή σε οποιαδήποτε περιπολία.

Τώρα οι ένοπλες δυνάμεις της Κίνας είναι συγκρίσιμες  με την Αμερική σε ποιότητα και ποσότητα. Οι περισσότερες από τις πλατφόρμες της είναι σύγχρονες (της τελευταίας τεχνολογίας για τον σχετικό τομέα) και διαθέτει το μεγαλύτερο ναυτικό στον κόσμο. Σε ορισμένες περιοχές οι κινεζικές στρατιωτικές δυνατότητες ξεπερνούν ήδη την Αμερική-σε ναυπηγική, συμβατικές βαλλιστικές , και ολοκληρωμένα συστήματα αεροπορικής άμυνας. 

Η Κίνα διαθέτει το τρίτο μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο στον κόσμο, που βρίσκεται σήμερα σε μεγάλο εκσυγχρονισμό. Αλλά ακόμη και με όλες αυτές τις βελτιώσεις, δεν είναι σαφές εάν η Κίνα θα μπορούσε να πάρει την Ταϊβάν με βία. Η Κίνα δεν έχει πολεμήσει από τον πόλεμο από το 1979, όταν έκανε μια  "τιμωρητικής" εισβολή στο Βιετνάμ. Μια αμφίβια επίθεση και σε μικρότερο βαθμό ενος τύπου αποκλεισμό . Οι ασκήσεις προςομοίωσης πάνω  από την Ταϊβάν, θα απαιτούσαν πολύπλοκες κοινές επιχειρήσεις (που αφορούν το στρατό, την αεροπορία και το ναυτικό), το οποίο με τη σειρά του απαιτούν άψογη εφοδιαστική και εντολή και έλεγχο απο τον Xi Jinping, ο ηγέτης της Κίνας, ξεκίνησε μια τεράστια οργανωτική μεταρρύθμιση για να βελτιωθεί σε αυτούς τους τομείς και το PLA αναμφισβήτητα το έχει πετύχει.

 Αλλά ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να της έχει δώσει αυξημένο άγχος, δεδομένου ότι οι Ρώσοι αγωνίστηκαν με ακρίβεια έχοντας ως όπλο τον εφοδιασμό χωρίς να τα καταφέρει ακόμα.

 Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να δούμε τις τεράστιες ασκήσεις από την Ταϊβάν λιγότερο ως σήμα και περισσότερο ως πρόβα για μάχη. 

Ο Xi θέλει πρόοδο στο ζήτημα της Ταϊβάν και μιλώντας στον  εγχώριο στον τύπο, μετατοπίζεται από την ειρηνική επανένωση στην ένοπλη επανένωση. Οι Κινέζοι ηγέτες γνώριζαν ότι ο PLA έπρεπε να διεξάγει μια σειρά μεγάλων, ρεαλιστικών ασκήσεων για να αυξήσουν  τις δυνατότητές τους. 

Εάν η Κίνα είχε γίνει τόσο έξω από το μπλε, αντί να χρησιμοποιήσει την επίσκεψη της κας Pelosi ως πρόσχημα, το διεθνές opprobrium θα ήταν ισχυρότερο. 

Η Κίνα θα αδράξει  την ευκαιρία να ασκήσει όσο το δυνατόν περισσότερη πίεση . Έχει ανακοινώσει ήδη ότι αυτός ο γύρος ασκήσεων θα συνεχιστεί και ότι ένας άλλος γύρος στο κόλπο Bohai / κίτρινη θάλασσα είναι ο επόμενος. Και δεν θα είναι απλώς ασκήσεις μεγάλης κλίμακας. Είναι απίθανο ότι το Πεκίνο θα επιστρέψει στο προηγούμενο επίπεδο λειτουργίας του Instead China might attempt to normalise greater Chinese activity around Taiwan. Να κάνει τον πόλεμο είναι πιο πιθανό. Μέσα από μια σειρά ασκήσεων, η ηγεσία του κόμματος, μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη ότι οι δυνάμεις της Κίνας είναι έτοιμοι να πάρουν την Ταϊβάν νωρίτερα από ό, τι θα είχαν σκεφτεί. Φυσικά, όλα εξαρτώνται από το πώς οι ασκήσεις και οι λειτουργίες τους εξελιχθούν.Από το εξωτερικό, αυτό είναι δύσκολο να εκτιμηθεί. Οι πυραύλοι προσγειώθηκαν όπου θα έπρεπε  τις τελευταίες ημέρες και δεν υπήρχαν ατυχήματα. Αλλά δεν ξέρουμε  πόσο καλά οι διαφορετικές ομάδες επικοινωνούν μεταξύ τους. 

Για να προετοιμαστεί για κοινές επιχειρήσεις, οι μονάδες της αεροπορικής δύναμης πρέπει να λειτουργούν σε στενή εγγύτητα και να συντονίζονται με αμφίβια στοιχεία και στοιχεία εδάφους .Η PLA πρέπει να ενδυναμώσει  την παροχή προμηθειών, όπως τα αποθέματα καυσίμων, καθώς και τα πυρομαχικά και τα ιατρικά εφόδια προς προώθηση τοποθεσιών, όπως η Fujian, και  απευθείας σε όλο το Στενό της Ταϊβάν. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα. 

Η Κίνα χρειάζεται ένα στοιχείο έκπληξης για να μπορέσει να πάρει την Ταϊβάν πριν η Αμερική έχει χρόνο να κινητοποιήσει τις κατάλληλες δυνάμεις στην περιοχή για να υπερασπιστεί το νησί. Εάν οι δυνάμεις της Κίνας προσομοιώνουν σχηματισμούς, αποκλεισμούς επιθέσεις και αμφίβια καταλήψεις , θα είναι πιο δύσκολο να αποκρυπτογραφηθούν οι προθέσεις της  όταν προετοιμάζονται για το πραγματικό πράγμα. Η επίσκεψη της κ. Pelosi επέτρεψε στο Πεκίνο να μετακινηθεί σε ένα νέο επίπεδο στρατιωτικής δραστηριότητας χωρίς αμφισβήτηση , η οποία θα κάνει πιο δύσκολο για την Αμερική να υπερασπιστεί την Ταϊβάν. Δεν υπάρχει σήμα της δέσμευσης της Αμερικής για το νησί να το διορθώσει. 

■ Η Oriana Skylar Mastro είναι ερευνήτρια  στο Ινστιτούτο Freeman Spogli για διεθνείς σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ

Πηγή : The Economist